Traditional?

ออกตัวไว้ก่อนเลยว่าอันนี้แรง และเสี่ยงจริงๆ (อาจหัวขาดได้)
จริงๆแล้วพยายามจะแบ่งเอาเรื่องคอมมาเขียนที่นี่ เรื่องทั่วไปเขียนที่ exteen แต่วันนี้ไม่กล้าไปเขียนที่นั่นเพราะกลัวเว็บโดนปิด เดี๋ยวน้องเค้าซวย เขียนที่นี่ก็ให้ Blogger โดนปิดไปละกันช่างมัน

เริ่มละนะ

ถ้าใครอ่านมานานจะรู้ว่าผมก็เป็นหัวใหม่คนนึงที่ค่อนข้างแรงเหมือนกัน ตัวอย่างเช่นจากบล็อกเก่าๆ กรณีระเบียบรัตน์ กับชาวเชียงใหม่เป็นต้น ซึ่งงานนั้นผมก็เห็นด้วยกับระเบียบรัตน์เต็มที่เรื่องห้ามผู้หญิงเข้าเจดีย์ และเข้าอกเข้าใจรวมถึงสงสารเค้าอย่างยิ่ง เพราะเค้าเจอปัญหาเดียวกับผม นั่นคือ ความคิดหัวใหม่ต้องไปปะทะกับกำแพงยักษ์ที่ชื่อว่าวัฒนธรรม ขนบธรรมเนียมประเพณีที่ดีงาม

จำได้อีกว่าเคยถกกับพี่เทพในคอมเมนต์ในบล็อกนั้นล่ะ (รวมถึงพี่จอยด้วย) ว่าขนบธรรมเนียมประเพณีที่ดีงามนั้น มักจะแฝงมาด้วยกุศโลบายบางอย่างที่คนยุคก่อนหวังไว้ ซึ่งถ้ามันดีจริง ผมก็ไม่ว่าอะไร แต่จุดปัญหาอยู่ที่ว่าคนยุคนี้มักลืมไปแล้วแหละว่าจุดหมายจริงๆ คืออะไร เอาแต่ยึดถือตัวกรอบประเพณีนั้นเท่านั้น

เรื่องในวันนี้เซนสิทิฟมากในสังคมบ้านเรา ผมเชื่อว่าโพสต์พันทิพคงโดนลบภายในสิบวิเลยล่ะ

เรื่องเกี่ยวกับสถาบันพระมหากษัตริย์ครับ

ออกตัวอีกรอบว่าไม่ได้มีเจตนาลบหลู่ดูหมิ่นอะไรทั้งสิ้น ผมก็เป็นเหมือนคนไทยทุกคนที่เคารพรักในตัวพระองค์ท่านและครอบครัวทุกท่าน

แต่สิ่งที่ผมรับไม่ได้กลับเป็นตัวประเพณีรายรอบเหล่านั้น ซึ่งจริงๆแล้วมันเป็นแค่เปลือกที่คอยห่อหุ้มไว้เท่านั้น ไม่มีใครสนใจจุดมุ่งหมายของมันจริงๆ อีกแล้ว แต่เปลือกเหล่านี้กลับทำให้ชีวิตประจำวันเราต้องลำบากขึ้นอีกแยะ

ตัวอย่างแรกคือราชาศัพท์ที่สืบมาแต่ยุคขอม จุดมุ่งหมายจริงๆ คือยกระดับของพระราชาให้เท่ากับเทพเจ้า จึงต้องมีคำพูดและวิธีการปฎิบัติตัวให้แตกต่างออกไป เพื่อแสดงฐานะพิเศษ แต่มาถึงยุคอเมริกันแบบทุกวันนี้ ราชาศัพท์มีคนพูดแค่ตอนข่าวในพระราชสำนักเท่านั้น กับอยู่ในแบบเรียนให้เด็กไทยท่องไปเสียเวลาเปล่าว่า กิน ต้องเรียกว่า เสวย (มีใครเรียนจบไปได้ใช้มั่ง) ผู้ประกาศข่าวต้องลำบากอ่านให้ถูกต้องแถมต้องสอบอีกตะหาก ผมยังไม่เห็นประโยชน์ใดๆ ของราชาศัพท์ยุคปัจจุบันเลย ว่ากันจริงๆ ในพระราชวังสวนจิตรก็คงไม่มีใครพูดหรอกครับ มันเป็นวิธีการสื่อสารที่ ineffience มาก หลายคนคงอยากเปลี่ยนแปลง แต่เรื่องแบบนี้บ้านเราพูดไม่ได้

ตัวอย่างถัดมาคือข่าวในพระราชสำนักนี่ล่ะ ผมก็ยังไม่เข้าใจว่าทำไมต้องบังคับมีทุกวันตอนสองทุ่ม พร้อมกันทุกช่องอีกตะหาก ถ้าเป็นพระราชพิธีสำคัญจริงๆ ก็ไม่มีใครว่า แต่ถ้าเป็นเรื่องบางท่านเสด็จฝรั่งเศสเป็นการส่วนพระองค์ ซึ่งแปลแบบบ้านๆ ว่าไปเที่ยว ทำไมต้องตามไปถ่าย ส่งช่างกล้องไป ผู้สื่อข่าวไป เปลืองตังค์ประเทศชาติเปล่าๆ ท่านเองก็คงรู้สึกเซ็งๆ ที่จะเที่ยวทั้งทีต้องมีคนตามไปเป็นฝูง รู้จักมั่งหรือเปล่าก็ไม่ทราบได้ อันนี้ก็ไม่ทราบจริงๆ ว่ามีกฎหรือเปล่าที่ข่าวต้องมีตอนสองทุ่ม หรือว่าเป็นแค่สิ่งที่ต้องรู้?

ตัวอย่างสุดท้ายคือขบวนเสด็จครับ เคยเจอปัญหาขึ้นสะพานลอยไม่ได้เวลามีขบวนมั้ยฮะ ผมเห็นด้วยที่ไม่ให้ข้าม (ซึ่งเป็นเหตุผลเดียวกันกับที่หลวงพ่อคูณไม่เหยียบกระเป๋าตังค์) แต่เห็นด้วยในกรณีที่ตัวจริงเสด็จเท่านั้น ผมคาใจมาหลายปีแล้ว ว่าวันเฉลิมที่มีสวนสนามทีไร แล้วรถขนทหารที่ขนรูปมาด้วยขับผ่าน (โดยเฉพาะผ่านเกษตรเพราะอยู่ติดกับทหารตรงบางเขน) ต้องห้ามขึ้นสะพานลอย มันเป็นอะไรที่เปลือง productivity เป็นอย่างมาก (ถ้าวันหลังขนรูปด้วยรถไฟฟ้าใต้ดิน คงห้ามเดินเลยสินะ) ไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจจริงๆ

ไม่คิดจะเปลี่ยนแปลงอะไรเพราะรู้ว่ามันทำไม่ได้ มาบ่นเฉยๆ
คิดว่าเรื่องพวกนี้หลายๆ ท่านเองคงอยากเปลี่ยนด้วยซ้ำ แต่ติดด้วยเหตุผลที่ว่า ด้วยขนบธรรมเนียมประเพณีที่ดีงาม เท่านั้นล่ะ